Gelecekle alakalı hepimiz düşünüyoruz, planlar yapıyoruz, bazen endişeleniyoruz, bazen bu endişelerimiz şimdiki zamandaki keyfimizi de kaçırıyor. Gelecekle alakalı planlar yaparken de şimdiki zaman ile arada bir denge tutturmak gerekiyor.
Plan yapmadan, belirli bir hedef olmadan gideceğin yönü tam olarak kestiremiyorsun. En kötü plan bile plansızlıktan iyidir. Bir şeyi planlamak için ya da aksiyon almak için tüm koşulların yüzde yüz senin umduğun gibi olmasını beklemeye gerek yok. Bu sadece bize daha çok zaman kaybettiriyor. Kervan yolda düzülür sözü bu nedenle güzel bir söz. Bazı şeyleri yoldayken karar vermek gerekiyor. Eksikler de bu yolculuk boyunca giderilir.
Planları ilk önce somutlaştırmak, yazıya dökmek gerekiyor. Uzun vadeli bir plan oluşturmak gerek. Bu plan 10 yıl vadeli olabilir. 10 yıl ne kadar uzun gibi gelse de aslında zaman çabuk geçiyor. Bir de bu planları yaparken o andaki senin elinde olmayan gelişmelerin senin uzun vadeli planlarını engellemesine izin vermemelisin. En zor kısmı bu sanırım. Ülkedeki gelişmeler ya da anlık içinde bulunduğun bazı durumlar seni karamsarlığa itebilir. Böyle durumlarda insan bazen bu koşulların hiç değişmeyeceğini düşünüp karamsarlığa kapılabiliyor ve o şartlar altında gelecekle ilgili planlar yapmanın ya da bir plana sadık kalmanın bir anlamı olmadığını düşünebiliyor. Gelecek planları her şeye rağmen yapılmalı ve bu planlardan mümkün olduğunca kimseye bahsedilmemeli, ailene bile. Yetişkin bir birey olarak kararlarından sen sorumlusun çünkü. Ailen ne kadar senin iyiliğini istese bile tam olarak senin için neyin daha iyi olup olmadığına sadece sen karar verebilirsin. Yani burada hem kararlı olacaksın, bir plan oluşturup bu istikamette ilerleyeceksin, hem ketum olacaksın. Bunları herkesle paylaşmayacaksın. Başka insanların kıskançlık nedeniyle ve laf olsun diye söylediği sözler seni ve kararlarını etkileyebilir. Başka birisi kendi açısından bakarak senin verdiğin kararın yanlış olduğuna inandırmaya çalışabilir seni.
Uzun vadeli planlar oluşturulduktan sonra bu planlar dahilinde ufak adımlar atmaya başlıyorsun. Burada ilerlemeni görebilmek için kayıt tutmak önemli. Bu kayıtları sürekli tutacaksın ama bunlara çok fazla kafayı takmadan. Ara ara da bu kayıtları gözden geçirip analiz yapacaksın. Ne durumdaydın, nereye gelmişsin. Belki nerede doğru nerede yanlışlar yaptın bunları tespit edeceksin. Uzun vadeli planları sonrasında kısa vadeye bölmek gerekiyor. Ben uzun vadeli koyduğum planların bazen çok fazla üzerinde düşündüğüm için daha fazla sabırsız oluyorum. O nedenle burada kısa vadeli ara planlar yapıp, altı aylık olabilir. İlk etapta bunları düşünmek gerekiyor. Şimdiden beş sene sonra koyduğun hedefler hakkında düşünmenin bir faydası yok çünkü. Daha çok huzursuz ediyor çünkü seni. Altı aydan uzun vadesi olan bir hedef için şimdiden düşünmeye gerek yok. Onla ilgili bir aksiyon alma imkanın yoksa şimdiden. Bazı şartların olgunlaşması için sadece zaman ve istikrar gerekiyor. Hayat da atari oyunu gibi etap etap ilerliyorsun. Bir etabı geçmeden on etap sonrasını düşünmenin faydadan çok zararı var. Bazı şartlar olgunlaşmadan zaten ilerisi için ne kadar çok düşünsen de şimdiki zamanda doğru cevabı tam olarak bulamayacaksın. Senin öngördüğünden farklı olacak o zamanki koşullar. O nedenle fazla düşünmeyi bırakıp kısa vadeye odaklan. Uzun vadeli planların yolunda gittiğinden emin olarak. Hayatta her şey denge. Uzak gelecekte de yaşanmaz. Ne kadar fazla düşünürsen şimdiki zamandan o kadar daha az zevk alırsın kafan uzak gelecekte olduğu için.
Bir Cevap Yazın